دانشگاه تهران فصلنامه سیاست 1735-9678 46 2 2016 06 21 DELIBERATIVE DEMOCRACY AND SHI’I JURISPRUDENTIAL THEORY OF NA’INI INVESTIGATION OF AN EPISTEMOLOGICAL POSSIBILITY FOR APPROACHING FORM A RIGHT-DUTY BASED SHI’A JURISPRUDENCE TO THE DELIBERATIVE DEMOCRACY فقه و دموکراسی؛ بررسی تطبیقی مطالعۀ معرفت‌شناختی امکان تطبیق فقه مشروطه بر دموکراسی مشورتی 423 439 57939 10.22059/jpq.2016.57939 FA عبدالمجید مبلغی استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2012 09 04 This paper investigates the possibility of attending to Iran’s constitutional Shi’I jurisprudence as a perspective for approaching toward deliberative democracy. It claims there is an epistemological potentiality where it is possible to think of the theory of deliberative democracy from a specific Islamic Shi’i jurisprudential theory stated by Mirza Mohammad Hossein Na’ini (1890-1939) during the Iranian constitutional revolution (1905–1911). It focuses on some epistemological similarities between Shi’a jurisprudential theory of Na’ini and Habermas understands of deliberative democracy. The paper argues that both theories rely on a method that systematically centralize “justice” and “freedom” as main pillars of a framework by which they define a conceivable, and consequently, an acceptable law-based ideal society. The paper results even though these disciplines are different in describing their final and ideal society still this approach is worthwhile, since it provides us with an epistemological possibility and, based on that, with a methodological chance to think of an Islamic jurisprudence theory as a background for approaching to a version of deliberative democracy. مقالۀ پیش رو به بررسی امکان تطبیق فقه حق/تکلیف‌گرای مشروطه بر دموکراسی مشورتی اختصاص دارد. مدعای نوشتار وجود استعدادی معرفت‌شناختی در فقه نائینی در مشروطه است که، در صورت بسط یافتن و جدی گرفته شدن، رویکرد به دموکراسی مشورتی را به‌نحو مؤثری ممکن و تسهیل خواهد کرد. در این مقاله به سطوحی از شباهت معرفت‌شناختی میان دموکراسی مشورتی و فقه حق/تکلیف‌گرای مشروطه پرداخته شده است. این شباهت‌ها در عدم ابتنای هر دو بر مبانی فلسفی مضمون‌ساز، توجه هر دو به حقوق مرکزی آزادی و برابری در مسیر ایجاد فرایندهای منجر به مشارکت عمومی و تولید نظامی حقوقی متعاقب آن، به‌منظور انجام این مهم بر پایۀ دو حق مذکور است. https://jpq.ut.ac.ir/article_57939_ce3e0c75f7e8a5b4c78a0ac050b73bbd.pdf