دانشگاه تهران فصلنامه سیاست 1735-9678 47 2 2017 06 22 MICRO-RESISTANCE IN CINEMA OF PROTEST BEFORE THE ISLAMIC REVOLUTION; (CASE STUDY OF THE FILMS “GHEYSAR AND GAVAZNHA”) میکرومقاومت در سینمای اعتراضی پیش از انقلاب؛ بررسی موردی قیصر و گوزن‌ها 315 332 61758 10.22059/jpq.2017.61758 FA محمد رضا تاجیک دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدۀ اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی میثم قهرمان دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2012 05 09 In this article, it is aimed to find a credible explanation based on Foucault’s teachings, for the wave of protest which was sparked by the two films, “Gheysar” and “Gavaznha” against Pahlavi discourse. The authors of the article believe that a theoretical approach to study the Micro-physics power within the pre-revolution cinema as a reason for the overthrow of the Pahlavi discourse has been an important issue that is not attended to as one of the methodical causes of the Pahlavi turnover. Accordingly, the hypothesis we have developed is as follows: cinema, by gathering the creativity of all arts within itself, sets a groundwork for the power Micro-physics, and the force and knowledge relations, with an intention of propagating its discursive statements and non-discursive practices in an effective manner. This propagation, by practicing Micro-resistance and Micro-politics, can make the subjects follow a special trend, as were the two films “Gheysar” and “Gavaznha”. These films could stand as the symbol within the pre-revolution cinema, of Micro-resistance against the order that Pahlavi discourse had created and consequently with political persuasion could propagate the opposition spirit within the members of the society that resulted in violent and non-violent protests against the government order. در این نوشتار برآنیم به چرایی موج اعتراضات برخاسته از دو فیلم قیصر و گوزن­ها در برابر گفتمان پهلوی براساس آموزه­های فوکو پاسخی معتبر ارائه دهیم. نگارندگان معتقدند بررسی اضمحلال گفتمان پهلوی براساس رویکرد نظری میکروفیزیک قدرت درون سینمای قبل انقلاب، موضوعی است دارای اهمیت فراوان که تاکنون از موضوعات علمیِ بررسی چرایی به حاشیه رفتن گفتمان پهلوی کنار مانده است. بدین ترتیب، فرضیه­ای که تنظیم شده است بدین ­شرح است که، سینما با تجمیع خلاقیت­های سایر هنرها درون خود، بستر مناسبی برای میکروفیزیک­های قدرت، روابط نیروها و دانش­ها فراهم می­آورد تا در این فضا به انتشار گزاره­های گفتمانی و کردارهای غیرگفتمانی خویش به شکل تأثیرگذارتری بپردازند. این انتشار، از رهگذر میکروسیاست و میکرومقاومت می­تواند سوژه­ها را در جهت تابع شدن سوق دهد؛ چنانکه قیصر و گوزن­ها توانستند مظهر میکرومقاومت علیه نظم ترسیم‌شدۀ گفتمان پهلوی در سینمای قبل از انقلاب شوند و بدین ­ترتیب، با اقناع­کنندگی فراوان، روحیۀ مخالفت­جویی را در جامعه پراکنده کنند و اعتراضات خشونت‌آمیز و غیرخشونت­آمیز علیه نظم حکومتی را سبب شوند. https://jpq.ut.ac.ir/article_61758_82680b3b354061b0ab2042f1784feed8.pdf