دانشگاه تهران فصلنامه سیاست 1735-9678 50 1 2020 03 20 THE BELIEF SYSTEM AS A COGNITIVE MAP IN THE STUDY OF FOREIGN POLICY سیستم باورها به‌مثابۀ نقشۀ شناختی در مطالعۀ سیاست خارجی 153 172 76886 10.22059/jpq.2020.260416.1007270 FA غلامعلی سلیمانی استادیار دانشکدۀ معارف و اندیشۀ اسلامی دانشگاه تهران Journal Article 2018 07 02 The purpose of this paper is to examine the process of the belief system in foreign policy. The belief system entered the field of foreign policy and international relations using the achievements of psychology in the 1960s. The link between psychology and foreign policy led to the most important feature of the belief system, the coherence of beliefs or cognitive consistency. The assumption of cognitive consistency theory is that human beings understand the world by relying on their key beliefs and are trying to maintain the coherence of their beliefs. Moreover, this key issue has made the review of the belief system of foreign policy decision makers one of the priorities of research, especially at the micro level of foreign policy decision making. So, the question by what mechanism or methodological mechanisms could explain the system of beliefs and opinions of foreign policy decision makers. It seems that the belief system can be considered as a cognitive map based on three layers of beliefs, including worldviews, ideologies, and foreign policy doctrines.<strong>  </strong> <em> هدف این مقاله بررسی نحوۀ مطالعۀ سیستم باورها در سیاست خارجی است. سیستم باورها از دهۀ 1960 و با بهره‌گیری از دستاوردهای علم روان‌شناسی وارد حوزۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل شد. پیوند میان روان‌شناسی و سیاست خارجی موجب دستیابی به مهم‌ترین ویژگی سیستم باورها یعنی انسجام باورها یا انسجام شناختی شد. فرض نظریۀ انسجام شناختی این است که افراد، جهان را با تکیه بر باورهای کلیدی خود می‌فهمند و در تلاش برای حفظ انسجام باورهای خود هستند و این مسئلۀ کلیدی سبب تبدیل بررسی نظام باورهای تصمیم‌گیران سیاست خارجی به یکی از اولویت‌های پژوهش به‌ویژه در سطح خرد یعنی تصمیم‌گیری سیاست خارجی شد، بنابراین جای طرح این سؤال به‌وضوح احساس می‌شد که از چه سازوکار یا سازوکارهای روش‌شناختی می‌توان نظام باورها و عقاید تصمیم‌گیران سیاست خارجی را بررسی کرد؟ به‌نظر می‌رسد سیستم باورها را می‌توان به‌مثابۀ نقشۀ شناختی درنظر گرفت که بر محور سه لایه از باورها شامل جهان‌بینی، ایدئولوژی و دکترین‌های سیاست خارجی استوار است. </em> https://jpq.ut.ac.ir/article_76886_912736f477066cf793d55531008ff351.pdf