Aesthetic Politics: study of aesthetic aspects of politics in Jacques Ranciere's thought

Document Type : Research Paper


faculty member


Politics in Ranciere's theory is an attempt to portray it as an aesthetic mechanism. In this way, the politics is not using or trying to gain power, but it’s configuring a particular world. In this regard, Ranciere redefines the aesthetic nature of politics not as a singular single world, but as an incompatible world. A world that configures a new form of common sense and a new horizons of visibility which, by denying the hierarchy of representations between high and low issues, leads to the visibility of actions and practices that fall under the name of politics. In this regard, the present article attempts to answer the question: "How is the aesthetic dimension of politics in the thinking of Ranciere, based on what components and categories has the theoretical form?" According to our hypothesis, Ranciere, with the assumption of aesthetics, as the Kantian idea of "a priori sense of sensibility" - a matter of time and place - addresses politics within the framework of liberation from the distribution of the affairs. It is a matter of planning and revising the concepts of politics and aesthetics and passing their conventional meanings. In the following paper, after examining the aesthetic dimension of politics through the "proletarian nights" and the genealogy of the idea of "a priori sense of sensibility" in Kant's aesthetic, we will discuss the wide-ranging discussion of politics and its aesthetic aspects in Jacques Ranser's views.


  1. الف) فارسی

    1. رانسیر، ژاک (1388). «سیاست ادبیات»، ترجمۀ امیر احمدی آریان، زیباشناخت، سال دهم، ش 21، نیمسال دوم، 121 - 105.
    2. رانسیر، ژاک، (1390 الف). تماشاگر رهایی‌یافته، ترجمۀ بابک سلیمی‌زاده.   
    4. رانسیر، ژاک (1390 ب). تماشاگر رهایی‌یافته، ترجمۀ صالح نجفی، مهدی امیرخانلو.
    5. رانسیر، ژاک (1390 الف). تأملی بر عدم اجماع: سیاست و استتیک، ترجمۀ بابک سلیمی‌زاده
    6. رانسیر، ژاک (1391). شب‌های کارگری، ترجمۀ صالح نجفی، انتشارات رادیو فنگ.
    7. رانسیر، ژاک (1392). ده تز در باب سیاست با دو پیوست، ترجمۀ امید مهرگان، تهران: رخداد نو.
    8. رانسیر، ژاک (1393 الف). سیاست‌ورزی زیبایی‌شناسی، ترجمۀ فتاح محمدی، تهران: هزارۀ سوم.
    9. رانسیر، ژاک (1393 ب). ناخودآگاه استتیک، ترجمۀ مجید نظری، تهران: ناهید.
    10. رانسیر، ژاک (1394 الف). آغاز سیاست، ترجمۀ امیر کیان‌پور و ارسلان ریحان‌زاده، نام‌های سیاست، گزینش و ویرایش: مراد فرهادپور، بارانه عمادیان، آرش ویسی، تهران: بیدگل.
    11. رانسیر، ژاک (1394 ب). عدم ‌توافق، ترجمۀ رضا اسکندری، تهران: گهرشید.
    12. ژیمنز، مارک (1393). زیباشناسی چیست؟ ترجمۀ محمدرضا ابوالقاسمی، تهران: ماهی.
    13. کاراتانی، کوجین (1396). کانت و مارکس، ترجمۀ مراد فرهادپور و صالح نجفی، تهران: هرمس.
    14. گینزبورگ، هانا (1395). زیبایی‌شناسی و غایت‌شناسی کانت، ترجمۀ داود میرزایی، تهران: ققنوس.


    ب) خارجی

    1. chambers, Samuel A. (2011). “Jacques Ranciere and problem of pure politics”, sageJOURNALS, European Journal of Political Theory, 22 jully.

    1. Eldridge, Richard (2003). An Introduction to the Philosophy of Art, Cambridge University Press.
    2. Guyer, Paul (2006). Kant, London: Routledge.

    4. Ranciere, Jacques (2003). “politics and easthetics an interview”, translated by forbes morlock, ANGELAKI: journal of the theoretical humanities, volume 8, namber 2.

    5. Ranciere, Jacques (1992). “Politics, Identification, and Subjectivization”, October, VOL.61, The Identity in Question, pp. 58‌–‌64.

    6. Ranciere, Jacques (1989). The Nighte of labor; the workers dream in nineteenth century France, translated by John Drury, Philadelphia: Temple University Press.

    1. Scruton, Roger (2001). Kant: A Very Short Introduction, Oxford University Press.
    2. Wayne, Michael (2014). Red Kant; Aesthetics, Marxism, and the Third Critique, London: Bloomsbury Academic.