در فلسفۀ سیاسی غرب، مفهوم «داوری» همواره بهعنوان یک «حق» درنظر گرفته شده که با وضعیت مدنی درهمتنیده است. به تعبیر کانت، اساساً وضعیت مدنی به معنای حق مشاجره و رقابتِ «داوری مردم» و «حاکمان» با یکدیگر است؛ حقی که بهواسطۀ آن و بهصورت خودآیین، داوری مطلوب را در زندگی مدنی بهکار ببرند. مفهوم داوری سرنوشت دیگری نیز داشته است؛ اینکه آیا «ادراک و دریافت ما از چیزها»، باید تابع الگوها و استانداردهای ثابت از قبل تعیینشده باشد یا هر شهروند داوری خاص خودش را میسازد. ازاینرو داوری سیاسی از جهتی اساسی و انتقادی با تعددگرایی یا تکثرگرایی پیوند میخورد، چراکه بسیاری از متفکران سیاسی وجود استانداردهای واحد در امر داوری را خالی از اشکال نمیدانند. هانا آرنت و مارتا نوسبام از جملۀ این فیلسوفان هستند که مواجههای فلسفی و سیاسی را با مفهوم داوری آغاز کردهاند. این دو متفکر تحت تأثیر مفهوم «فرونسیسِ» ارسطویی و کارکرد آن در شرایط و موقعیتهای خاص و تغییرپذیر، میکوشند برداشتی تعددگرا از داوری سیاسی ارائه دهند که در پی استوارسازی زندگی خوب و سعادتمندانه بر مبنای قرائتی سیاسی/هنجاری است. در این مقاله ابتدا نسبت داوری و تعددگرایی سنجیده شده و پس از آن آن وجوه اشتراک و افتراق این دو فیلسوف در این زمینه ارزیابی میشود.
Augustine (1998). City of God, trans. by R.W. Dyson (Cambridge: Cambridge University Press,
Azmanova, Albena (2012). The Scandal of Reason: A Critical Theory of Political Judgment, New York: Columbia University Press.
Beiner, R. (2001). ‘Rereading Hannah Arendt’s Kant Lectures.’ in R. Beiner and J. Nedelsky (eds.), Judgment, Imagination, and Politics: Themes from Kant and Arendt. Lanham, MD: Rowman and Littlefield.
Beiner, Ronald (1983). Political Judgment, New York: Routledge.
Beiner, Ronald (1992). What’s The Matter With Liberalism?, University of California Press.
Benhabib, Seyla (1988). “Judgment and the Moral Foundations of Politics in Arendt's Thought”, Political Theory, Vol. 16, No. 1, pp. 29-51.
Berlin, I. (2001). ‘My Intellectual Path’ in I. Berlin, The Power of Ideas, (ed.) H. Harvey, Princeton: Princeton University Press.
Gadamer, H.-G. (2004). Truth and Method, (trans.) J. Weinsheimer and D. G. Marshall, London.
Habermas, J. (1995). ‘Reconciliation through the Public Use of Reason: Remarks on John Rawls’s Political Liberalism’, Journal of Philosophy, Vol. 92, No. 3, pp. 109-131.
Haflidson, Ron (2014). Saint Augustine on the Role of the Holy Spirit in Judgment, thesis for Postgraduate Degree (e.g. PhD, MPhil, DClinPsychol) at the University of Edinburgh.
Strauss, Leo, (1988). ‘What Is Political Philosophy?’ And Other Studies, Chicago: University of Chicago Press.
Mcgeer, Victoria and Pettit, Philip (2009). ‘Sticky Judgment and the Role of Rhetoric’, in Political Judgment: Essays for John Dunn, Richard Bourke and Raymond Geuss (eds.), Cambridge: Cambridge University Press.
Nedelsky, J. (2001). ‘Judgment, Diversity, and Relational Autonomy’ in R. Beiner and J. Nedelsky (eds.), Judgment, Imagination, and Politics: Themes from Kant and Arendt, Lanham: MD: Rowman and Littlefield.
Nussbaum, M., (2011). Creating Capabilities: The Human Development Approach, New York: Harvard University Press.
---------------- (2013). Political Emotions: Why Love Matters for Justice, Cambridge, MA: Belknap Press.
-------------------- (2011b) ‘Perfectionist Liberalism and Political Liberalism’, Philosophy & Public Affairs, Vol. 39, No. 1, pp. 3-45.
----------------- (2001). Upheavals of Thought, Cambridge: Cambridge University Press.
----------------- (2001b). ‘Political Objectivity’, New Literary History, Vol. 32, No. 4, pp. 883-906.
----------------- (2004). ‘Emotions as Judgment of Value and Importance’, in Thinking about Feeling: Contemporary Philosophers on Emotions, Robert C. Solomon (ed.), Oxford: Oxford University Press.
---------------- (2000). ‘Aristotle, Politics, and Human Capabilities: A Response to Antony, Arneson, Charlesworth, and Mulgan’, Ethics. Vol. 111, pp.102-140.
Palmer, John (2017). Contradiction and Aporia in Early Greek Philosophy, Cambridge: Cambridge University Press.
Rawls, John (1995). Political Liberalism, New York: Columbia University Press.
------------------- (2001).Justice as Fairness: A Restatement, Cambridge, MA: Harvard University Press.
Sen, A. K. (2004). ‘Capabilities, lists, and public reason: continuing the conversation’, Feminist Economics, Vol. 10, No. 3, pp. 77-80.
Sorabji, Richard (2002). Emotion and Peace of Mind, Oxford: Oxford University Press.
Steinberger P.J (1993). The concept of Political Judgment, The University of Chicago Press, ix.
Taylor, D. (2012). ‘Hannah Arendt on Judgement: Thinking for Politics’, International Journal of Philosophical Studies, Vol.10, No. 2, pp. 151-169.
Tetlock, Philip E. (2005). Expert Political Judgment: How Good Is It? How Can We Know? Princeton: Princeton University Press.
Vila, Dana (1999). ‘The Philosopher Versus the Citizen: Arendt, Strauss, and Socrates’,Political Theory,Vol. 26, No. 2, pp. 147-172 .
Zerilli, Linda M.G (2006). ‘Truth and Politics’, Theory and Event, Vol. 9 , No.4.
--------------- (2016). A Democratice Theory of Judgment, Chicago: Chicago University Press.
-------------- (2015). ‘Judgment’, The Encyclopedia of Political Thought, Michael T. Gibbons (ed.), London: Blackwell.
حسینی بهشتی, سید علیرضا, علی پور, محمود. (1400). مفهوم داوری سیاسی و نسبت آن با تعددگرایی در اندیشۀ هانا آرنت و مارتا نوسبام. فصلنامه سیاست, 51(1), 99-132. doi: 10.22059/jpq.2021.310528.1007670
MLA
سید علیرضا حسینی بهشتی; محمود علی پور. "مفهوم داوری سیاسی و نسبت آن با تعددگرایی در اندیشۀ هانا آرنت و مارتا نوسبام". فصلنامه سیاست, 51, 1, 1400, 99-132. doi: 10.22059/jpq.2021.310528.1007670
HARVARD
حسینی بهشتی, سید علیرضا, علی پور, محمود. (1400). 'مفهوم داوری سیاسی و نسبت آن با تعددگرایی در اندیشۀ هانا آرنت و مارتا نوسبام', فصلنامه سیاست, 51(1), pp. 99-132. doi: 10.22059/jpq.2021.310528.1007670
VANCOUVER
حسینی بهشتی, سید علیرضا, علی پور, محمود. مفهوم داوری سیاسی و نسبت آن با تعددگرایی در اندیشۀ هانا آرنت و مارتا نوسبام. فصلنامه سیاست, 1400; 51(1): 99-132. doi: 10.22059/jpq.2021.310528.1007670