بررسی متن گرایانۀ فلسفۀ سیاسی افلاطون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

 افلاطون، بنیانگذار «فلسفة سیاسی»، بهترین نمونة تلاش یک نظریه‌پرداز در شناخت بی‌نظمی‌های اجتماعی و ارائة راه حل برای آن است. محکوم شدن سقراط برای افلاطون، نشانة وضعیت «بحرانی» آتن است که باید به آن توجه و دقت شود و راه حلی برای آن ارائه کرد. تمام تلاش افلاطون، به‌ویژه در «جمهور»، برای خروج از این بحران است. اما راه حل افلاطون، گویی که «اعجازی» در دورة مدرن رخ داده باشد، متفاوت از همة متفکران عصر جدید انگاشته شده، و با نسبت دادن آن به دوران قدیم-عصر ایده‌آل‌ها- در پی رد و انکار آن برآمده‌اند. در این نوشتار، برآنیم تا با ایجاد نوعی همدلی با فیلسوف از طریق روی آوردن به شیوة شناخت متن از طریق متن و با پرهیز از دو روش «پیشرفت‌گرایی» و «تاریخ‌گرایی» فهم متون سیاسی که بر اعجاز مبتنی بر تعصب دوران مدرن تدوین یافته‌اند، به «فهم تاریخی واقعی» از فلسفة سیاسی افلاطون نایل آییم یا حتی از او بیاموزیم.

کلیدواژه‌ها


1. ارسطو (1349)، سیاست، ترجمۀ حمید عنایت، تهران، کتاب‌های جیبی.

2. اشتراوس، لئو (1388)، جامعه‌شناسی فلسفۀ سیاسی، (روش‌شناسی فلسفۀ سیاسی میانه)، ترجمۀ، محسن رضوانی، پژوهشگاه علوم انسانی، تهران.

3. اشتراوس، لئو(1373)، حقوق طبیعی و تاریخ، ترجمۀ باقر پرهام، تهران: آگه.

4. اشتراوس، لئو(1373)، فلسفۀ سیاسی چیست، ترجمۀ فرهنگ رجایی، تهران، علمی و فرهنگی.

5. افلاطون، دوره آثار افلاطون(1380)، ترجمۀ محمدحسن لطفی، چهار جلدی، تهران، خوارزمی.

6. پوپر، کارل ریموند (1380)، جامعۀ باز و دشمنان آن، ترجمۀ عزت‌الله فولادوند، تهران، خوارزمی.

 7. جوادی، ذبیح الله (1348)، الفبای فلسفۀ جدید، دائره‌المعارف فلسفی، تهران، ابن سینا.

8. ژیلسون، اتین (1374)، خدا و فلسفه، ترجمۀ شهرام پازوکی، تهران، حقیقت.

9. طباطبایی، جواد (1372) درآمدی فلسفی بر تاریخ اندیشۀ سیاسی در ایران، تهران، کویر. 

10. عالم، عبدالرحمن (1384) تاریخ فلسفه سیاسی غرب: از آغاز تا پایان سده‌های میانه، تهران، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.

11. عنایت، حمید (1386)، بنیاد فلسفه سیاسی در غرب؛ از هراکلیت تا هابز، تهران، زمستان.

12. فی؛ برایان(1384) فلسفۀ امروزین علوم اجتماعی؛ نگرشی چندفرهنگی؛ ترجمۀ خشایار دیهیمی؛ تهران؛ طرح نو.

13. گادامر، هانس گئورگ (1382الف) آغاز فلسفه، ترجمۀ عزت الله فولاد وند، تهران، هرمس.

14. گادامر، هانس گئورگ (1382ب) مثال خیر در فلسفۀ افلاطونی- ارسطویی، ترجمۀ دکتر حسن فتحی، تهران، حکمت.

15. یاسپرس، کارل(1357) افلاطون، ترجمۀ محمدحسن لطفی، تهران، خوارزمی.

 

ب) خارجی

16. Cornford, f. M (1957), from religion to philosophy, new York,harper.

17.  Cornford, Francis Macdonald (1951), plato,s theory of knowledge London,k.paul.

18. G. C. FIELD (1349), The philosophy of plato,London, new york, oxford university press.

19. Huntington, carins(1949), Legal Philosophy from plato to Hegel, baltimore, the johns HOPKINS Press.

20. Penrose, roger(1989), The empror”s new mind, London, Oxford .

21. plato(1955), the republic, translated by H.D.P.Lee, harmondsworth, Middlesex, penguin books.

22. Strauss, Leo(1952), persecution and the art of writing, glencoe, ill.free press.

23. Reid, Heather, L (2007) "Sport and moral education in Plato”s republic",  journal of the philosophy of sport, 34, pp160-175.

24. Ramsey, Paul(2009) »Plato and the modern americanRight: Agendas, Assumptions, and the culture of fear«, EDUCATIONAL STADIES, 45, 572-588.