بهره گیری از رهیافت بازاریابی اجتماعی در سیاستگذاری عمومی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری سیاستگذاری عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده

سیاستگذاری در بسیاری از حوزه‌ها نظیر حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی،‌ جنایی، آموزشی و ... تا اندازه‌ای مستلزم تلاش برای ایجاد تغییر در رفتارهای انسانی است. بازاریابی اجتماعی رهیافتی است که ضمن بهره‌گیری از ادبیات بازاریابی تجاری، با هدف ایجاد تغییر در رفتارهای انسانی پا به عرصۀمطالعات اجتماعی گذاشته است. مقالۀ حاضر ضمن معرفی بازاریابی اجتماعی به‌عنوان رهیافتی مؤثر، آن را به‌عنوان ابزاری ارزشمند در مسیر تحقق اهداف سیاستگذارانۀ معطوف به تغییر رفتار معرفی می‌کند. علی‌رغم ماهیت فرایندی بازاریابی اجتماعی، الگوهای بازاریابی اجتماعی اغلب آنچه را پوشش می‌دهند که سیاستگذاران در مرحلۀ تدوین سیاست‌ها- در قالب مدل چرخه‌ای سیاستگذاری- بدان نیازمندند. از این‌رو این مقاله در جهت روشن شدن ارتباط بازاریابی اجتماعی با فرایند سیاستگذاری عمومی، در مرحلۀ تدوین سیاست‌ها به معرفی الگوی NSMCاز الگوهای بازاریابی اجتماعی می‌پردازد و در بخش راه‌حل گزینی، دو مدل 4Ps و MINDSPACE را مفید فایده می‌داند. الگوهای مذکور به سیاستگذار کمک می‌کنند تا با درک عمیق‌تر موقعیت فرد در جامعه، به اتخاذ سیاست‌های مؤثر معطوف به تغییر رفتار انسانی مبادرت ورزد که متأسفانه این مهم در کشور ما مغفول مانده است.

کلیدواژه‌ها


الف) فارسی
  1. اشتریان،‌ کیومرث (1386). سیاستگذاری عمومی ایران. تهران: میزان.
  2. خورشیدی، غلامحسین؛ و مقدمی، صابر (1382). «تبیین مفهومی بازاریابی اجتماعی»،‌ فصلنامۀ پژوهش بازرگانی، ش 28، ص 163‌–‌141.
  3. مارش، دیوید؛ و استوکر، جری (1384). روش و نظریه در علوم سیاسی، ترجمۀ امیر‌محمد حاجی‌یوسفی، چ دوم، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
  4. ملک‌محمدی، حمید‌رضا (1394). مبانی و اصول سیاستگذاری عمومی. تهران: سمت.
  5. وحید،‌ مجید (1383). سیاستگذاری عمومی. تهران: میزان.
  6. ویلیامز،‌ فرانک پی.؛ و . مک شین، ماری لین دی (1393). نظریه‌های جرم‌شناسی، ترجمۀ حمید‌رضا ملک‌محمدی، تهران: میزان.
 
ب) خارجی
  1. Australian Public Service Commission (2007). Changing Behavior: A Public Policy Perspective, Published by Australian Public Service Commission.
  2. Department of Health (2006).  Health Challenge England: next steps for Choosing Health, London: Health Ministry, Department of Health.
  3. Dolan, Paul; Hallsworth, Michael; Halpern, David; King, Dominic; & Vlaev, Ivo (2010). MINDSPACE: Influencing Behavior through Public Policy,UK; Cabinet Office.
  4. Ewing, Michael T. (2002). Social Marketing, Best Business Books publications.
  5. Fischer, Frank; Miller, Gerald J. & Sidney, Mara S. (2007). Handbook of Public Policy Analysis: theory, politics and methods, CRC Press.
  6. Grier, Sonya; & Bryant, Carol A. (2005). “Social Marketing in Public Health”, Annual Reviews, 26, pp. 319-339.
  7. Hopwood, Toby; & Merritt, Rowena (2011). Big Pocket Guide to Using Social Marketing for Behavior Change, London: National Social Marketing Centre
  8. Lefebvre, R Craig (2011). “An Integrative Model for Social Marketing”, Journal of Social Marketing, Vol. 1, pp. 54-72.
  9. Neiger, Brad L.; Thackeray, Rosemary; Barnes, Michael D.; & McKenzie, James F. (2003). Positioning Social Marketing as a Planning Process for Health Education, EBSCO Publications.
  10. Kennedy, Amanda L. (2010). “Using Community-Based Social Marketing Techniques to Enhance Environmental Regulation”, Journal of Sustainability, pp. 1138-1160.
  11. Kotler, Philip; & Zaltman, Gerald (1971). “Social Marketing: An Approach to Planned Social Change”, Journal of Marketing, Vol. 35, pp. 3-12.
  12. Kotler, Philip; & Lee, Nancy R. (2008). Social Marketing: influencing behaviors for good, 3rded, Sage Publications.