تنش میان منافع کشورهای عضو و هنجارهای اروپایی: تحلیل نظری فرایند تصمیم‌گیری سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیة اروپا (براساس نظریات بین‌حکومت‌گرایی لیبرال و جدید)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد مطالعات منطقه‌ای دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانش‌آموخته دکترای مطالعات منطقه‌ای دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

10.22059/jpq.2020.250342.1007212

چکیده

سیاست خارجی و امنیتی مشترک نقطة عطفی در تاریخ همگرایی اتحادیة اروپا محسوب می‌شود که به موجب معاهدة ماستریخت متولد شد. براساس مفاد مندرج در معاهدة ماستریخت توسعه و تحکیم دموکراسی، حاکمیت قانون، احترام به حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین به‌عنوان اهداف سیاست خارجی و امنیتی مشترک ترسیم شدند. از این زمان به بعد اتحادیة اروپا خود را به‌مثابة «قدرتی هنجاری» مطرح کرد.این رونددر معاهدات اصلاحی بعدی اتحادیه و به‌طور خاص در آخرین آنها یعنی، معاهدة لیسبون، ادامه یافت. مقالة حاضر تلاش دارد تا با بررسی نظری فرایند تصمیم‌گیری سیاست خارجی و امنیتی مشترک (بهره‌گیری از گزاره‌های نظریات بین حکومت‌گرایی لیبرال و جدید) به این موضوع بپردازد که آیا در عمل امکان پیگیری هنجارهای اروپایی آن‌گونه که اعلام می‌شود، وجود دارد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که به‌دلیل ماهیت بین‌دولتی فرایند تصمیم‌گیری سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه، منافع دول عضو بر هنجارهای اروپایی برتری می‌یابند و دولت‌های عضو تنها تا زمانی به اتحادیة اروپا اجازه می‌دهند که به‌عنوان یک قدرت هنجاری در سیاست خارجی عمل کند که با منافع ملی حیاتی و بنیادین آنها در تضاد قرار نگیرد.

کلیدواژه‌ها


1. Bickerton, Christopher, Dermot Hodson and UwePuetter (2015a). The New Intergovernmentalism: European Integration in the Post-Maastricht Era. Oxford University Press.
2. Bickerton, Christopher, Dermot Hodson and UwePuetter (2015b). “The New Intergovernmentalism: European Integration in the Post-Maastricht Era”. Journal of common market studies 53(4): 703-722.
3. Glukhova, Daria (2013). “Toward More Superanationalism or Less? A Study on the Variation in European Integration Decision Making logics and Behavioural Norms”. MA Thesis in European Public Policy. Central European University.
4. Hadfield, Amelia (2007). “Foreign Policy and Dyadic Identities: The Role of the CFSP”. Geopolitics, 11:4, 676-700, DOI: 10.1080/14650040600890800.
5. Howorth, Jolyon (2011). Decision-Making in Security and Defence Policy Towards Supranational Intergovernmentalism? KFG Working Paper Series, No. 25, March.
6. Manners, Ian (2002). “Normative Power Europe: A Contradiction in Terms?”,Journal of Common Market Studies, 2002, vol. 40, issue 2, pages 235-258.
7. Menon, Anand(2014). “Defrnce Policy and Logic of High Politics”. In Beyond the Regulatory Polity?: the European Integration of Core State Powers, Edited by Philipp Genschel and Markus Jachtenfuchs, 67-85. Oxford University Press.
8. Moravcsik, Andrew (1991). “Negotiating the Single European Act: national interests and conventional statecraft in the European Community”. International Organization. 45, 1, winter.
9. Mearsheimer, John (2001). The Tragedy of Great Power Politics. New York: The Norton series in world politics.
10. Napel Stefan and Mika Widgren (2006), “The Inter-Institutional Distribution of Power in EU Codecision”. Social Choice and Welfare. vol. 27, issue 1, 129-154.
11. Puetter, Uwe (2012). “Europe's Deliberative Intergovernmentalism: The Role of the Council and European Council in EU Economic Governance”. Journal of European Public Policy, No. 19, Vol. 2, pp. 161–178.
12. Shackleton, Michael and Tapio Raunio (2003).“Codecision since Amsterdam: a laboratory for institutional innovation and change”, Journal of European Public Policy, Volume 10, 2003 - Issue 2, Pages 171-188.
13. Smith, Michael (2015). “The New Intergovernmentalism and Experiential Learning in the Common Security and Defense Policy”. In The New Intergovernmentalism: European Integration in the Post-Maastricht Era.Edited by ChristopherBickerton, Dermot Hodson and UwePuetter, 111-128. Oxford University Press.
14. Treaty of European Union (TEU).
15. Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU).